gedichten over kanker
liefde voor later
   
 

Gedichten

Hieronder leest u gedichten die gebruikers geplaatst hebben. U kunt zelf ook een gedicht schrijven, ter herinnering, ter inspiratie of om een andere reden. Een ieder kan en mag hier zijn gevoelens achterlaten.

31
May 01, 2010 - 11:33 PM
Larissa.
Larissasmitje@hotmail.com http://coockie-lovess.hyves.nl
  ik weet nog dat ik vroeger altijd op papa zijn nek zat als ik moe was van al het lopen,
dat ik altijd een staartje boven op mijn hoofd had en er trots op was.
ik weet nog dat elke middag als ik thuis kwam mama op mij zat te wachten om samen
met mij een broodje te eten.
mijn papa was de grootste en de sterkste man op de wereld
en mama de allerliefste vrouw van de hele wereld.
het maakte me niks uit wat ik aan had, als het maar lekker zat.
ik speelde met jongens zonder dat iemand er ooit raar over dacht.
ik verheugde me er op om naar school toe te gaan,
dat ik leerde fietsen van papa.
ik weet nog dat ik niks van de wereld begreep,
en alleen mannen die me snoepjes aanboden niet mocht vertrouwen.
maar nu..

Nu weet ik dat bijna niemand te vertrouwen is,
en dat mensen je naar beneden proberen te halen.
Nu ga ik tegen alles wat papa en mama zeggen in,
en zijn zij de genen die me vaak dwars zitten,
maar nog steeds heb ik die liefde voor hun,
al laat ik het niet erg vaak blijken.
Nu is school de plek waar ik juist liever niet heen ga,
en zijn jongens in mijn ogen ineens heel anders dan vroeger.
Nu kom ik 's middags thuis en is er niemand die op mij wacht,
en ben ik het liefste met mijn beste vriendinnen.
Nu zie ik dat hoe ouder je word, hoe meer je tegen dingen aanloopt,
hoe meer problemen de tijd met zich mee brengt..


--Mijn papa heeft kanker..
en ze weten niet hoelang hij nog heeft..
ik zal hem zo missen
zonder mijn papa ben ik niks.
als knabbel zonder babbel.
als mnr. krabs zonder centjes.
als spongebob zonder kwallen vissen.
als sandy zonder karate.
als papa zonder mama.
als de lucht zonder wolken.
als de patatjes zonder zout.
als piano zonder toetsen.
als computer zonder harde schijf.
als Larissa zonder Papa.
xxx
Verwijder bericht # 31
32
April 26, 2010 - 08:58 PM
eline
  ik heb dit geschreven toen ik hoorde dat mijn oom longkanker had, hij is inmiddels al overleden.

Er is al weer een maand verstreken,
Gisteren pas het bericht van je gekregen.
Een maand heb je het verscholen.
Je kon het niet zeggen tegen ons, zei je.
De ziekte gaat winnen.
Dat is wat we weten.
Maar ik wil nog meer
Nog meer mooie dagen met je beleven.
ik zal aan je zij blijven vechten tot het eind.
ik weet dat je me gaat zeggen dat het niet wilt,
dat je op bent, dat je niet meer wilt.
maar je bent voor mij als de zonne stralen
in de donkerste dagen, als de rode roos
die vol in bloei staat, als de grote
tulpen velden in de zomer vol bloei.
Dit zal je altijd blijven,
mijn leven lang.
Je hebt een grote plek ingenomen,
In mijn kleine hartje
Ik zal je nooit vergeten.
Verwijder bericht # 32
33
February 07, 2010 - 04:01 PM
Danique
  ter nagedachtenis aan mijn oma

een traan rolt na beneden ,
een traan voor het verleden .

ik mis je nu je er niet meer bent.

ik heb van jou een monument,
onbreekbaar in mijn hart gebouwt

ik voel me vreemd ,
zonder jou om me heen .

waarom brak deze zikete jou leven ?
was je nog maar even gebleven.

het ging te snel ...

en tog moet ik voor de laatse keer zeggen vaarwel Lieve Oma .
rust in vrede
Verwijder bericht # 33
34
November 16, 2009 - 08:06 PM
nikita
nikitacoen26@hotmail.com
  Een zus met wie je alles kan delen.
Dat kan ik in ieder aanbevelen.
Je kunt tegen haar je hart luchten dat kan ik je beweren.
Iedereen zou trots moeten zijn op jouw je bent de beste zus die ik ken .
Ik zou alles met je delen je bent men hartendief door jouw komt alles goed.



van .............
Verwijder bericht # 34
35
July 08, 2009 - 01:22 PM
Nathalie
nathaliedijkstra@gmail.com
  Mijn vader heeft een ziekte
die niet meer te genezen is

Mijn vader heeft een ziekte
Die zijn leven veel verandert

Weet niet hoe lang die leeft
weet niet waarom ik huil

Ik moet blij zijn als die er nog is
En er van genieten elke dag

En als hij dan echt weg is
Dan kan ik mijn tranen laten vallen
Verwijder bericht # 35
36
May 28, 2009 - 04:41 PM
nina brands
  sterven doe je niet ineens maar af en toe een beetje, en alle beetjes die je sterft het is vreemd maar die vergeetje .Het is je dikwijls ontgaan je zegt ; ikben wat moe maar op een keer ben je aan je laaste beetje toe.
Verwijder bericht # 36
37
May 17, 2009 - 10:53 PM
Angelique Hilgers
alshilgers@live.nl
  De zon zo geel, de lucht zo blauw
De vogels die fluiten, maar ik voel de kou
De wereld lijkt mooi, de wereld lijkt zacht
Voor mij wordt het niet mooier, ik heb steeds minder kracht
Zal ik straks het groen aan de bomen nog zien
Mag ik naar het strand, of de bossen misschien
Zwemmen in zee, spelen met zand
Of gewoon lekker zitten ergens aan de waterkant
Wie zal het weten, ik doe echt me best
En hopelijk doen de medicijnen de rest
Verwijder bericht # 37
38
May 09, 2009 - 03:29 PM
Emily
emilytewelscher-@hotmail.com
  Voor mijn liefste moeder!

Zonder jou was ik niks
Zonder jou was ik leeg
Het was een soort mix
Het was een donkere steeg

Al die medelijden
Al die gedachten
Konden we maar terug rijden
Kon ik het maar verzachten

Vele tranen verlieten jou ogen
Van al dat verdriet kreeg ik ook tranen
Het was een hele vermogen
Er waren vele banen

Gelukkig heb je de goeie gekozen
En ben je genezen
Hier zijn nog wat rozen
Moet ik dit voorlezen?

Ik hoop dat je dit snapt
Ik ben er altijd voor je
Ik heb er voor getrapt

P.S. Ik ben heeel erg blij en dankbaar dat je er nog steeds bent
Verwijder bericht # 38
39
April 22, 2009 - 06:22 PM
Een meisje met veel verdreit en pijn,
  zoveel verdriet, pijn en gemis.
Ziek van al die intens verdriet.
maar niemand die het ziet, zelfs je beste vrienden zien het niet.
Met een lach p m'n smoel verberg ik een hele boel.
ik loop over straat helemaal alleen, en denk bij me zelf, waar ga ik eigenlijk heen?
waarom moet het zo gaan?
Wat heb ik dan misdaan?
Op al die vragen ,na al die lange dagen,
heb ik nog steeds geen antwoord.
Verwijder bericht # 39
40
July 03, 2008 - 07:37 PM
amanda
  Ter gedachtenis aan mijn lieve moeder


Een mengeling van pijn en tranen
met af een toe een sprankje hoop
Gedreven door een sterke wilskracht
hoewel het onheil nader sloop
Je gedachtenis zal altijd blijven
te vroeg ben je van ons weggegaan
We houden van je en zijn je dankbaar
voor alles wat je hebt gedaan

Waarom al dat vechten
Waarom al die pijn
Je wilde hier niet weg
je wilde bij ons zijn
De strijd was oneerlijk
en geheel niet terecht
Je wilde nog graag verder
maar verloor dit gevecht

Langzaam ben je van ons weggegleden
Elke dag een beetje meer
Telkens werd je weer iets ontnomen
Dat deed jou en ons zeer
Het is een gemis, een stille pijn
Dat je nooit meer bij ons zult zijn

Geen woorden kunnen het beschrijven
De pijn die wij voelen om jou te laten gaan
De ongelijke strijd die jij moest strijden
Al vanaf het begin aan
Geen woorden om het uit te leggen
Hoe graag jij nog bij ons wilde zijn
Geen woorden kunnen het beschrijven
Wat we voelen doet zo'n pijn

Veel liefs en rust in vrede
Verwijder bericht # 40
[Eerste] Pagina # 1  2  3  4  5  [Laatste]

 
 
Uw reactie op deze website: TipsWebmaster
Deze website is ontworpen en wordt onderhouden door Nuances
Indien u interactief gebruik maakt van deze website gaat u akkoord met de voorwaarden genoemd in onze disclaimer.